Νέα Ταξινόμηση Περιοδοντικών και Περιεμφυτευματικών Νόσων (2018)
Η νέα ταξινόμηση βοηθά τους οδοντιάτρους να κάνουν πιο ακριβείς διαγνώσεις και να προσφέρουν πιο στοχευμένες θεραπείες, βασισμένες σε τεκμηριωμένα επιστημονικά δεδομένα και εξατομικευμένη προσέγγιση.
Τι άλλαξε σε σχέση με το 1999
- Ενοποίηση των μορφών περιοδοντίτιδας σε μία κατηγορία.
- Εισαγωγή συστήματος σταδιοποίησης (staging) και βαθμολόγησης (grading).
- Προσθήκη κατηγοριών για περιεμφυτευματικές παθήσεις.
- Σαφείς ορισμοί για υγεία ούλων, ουλίτιδα και περιοδοντίτιδα.
Υγεία Ούλων και Ουλίτιδα
Η ουλίτιδα ορίζεται πλέον με βάση την αιμορραγία κατά την ανίχνευση (bleeding on probing). Ένας ασθενής με ουλίτιδα μπορεί να επανέλθει σε κατάσταση υγείας, αλλά ένας ασθενής που έχει νοσήσει από περιοδοντίτιδα παραμένει για πάντα “περιοδοντιτικός” και χρειάζεται συνεχή υποστηρικτική φροντίδα.
Η Νέα Ταξινόμηση της Περιοδοντίτιδας
Η περιοδοντίτιδα χωρίζεται σε τρεις μορφές:
- Νεκρωτική περιοδοντίτιδα
- Περιοδοντίτιδα ως εκδήλωση συστηματικής νόσου
- Κοινή μορφή περιοδοντίτιδας
Στάδια (Stages)
Αξιολογούν τη σοβαρότητα και την πολυπλοκότητα της νόσου:
- Stage I: Ήπια
- Stage II: Μέτρια
- Stage III: Προχωρημένη
- Stage IV: Πολύ σοβαρή
Βαθμοί (Grades)
Αξιολογούν την ταχύτητα εξέλιξης και τους κινδύνους:
- Grade A: Χαμηλός κίνδυνος
- Grade B: Μέτριος κίνδυνος
- Grade C: Υψηλός κίνδυνος (καπνιστές, διαβήτης)
Νέα Ταξινόμηση Περιεμφυτευματικών Νόσων
Περιεμφυτευματική Υγεία
Απουσία φλεγμονής και αιμορραγίας κατά την ανίχνευση, με ή χωρίς μικρή φυσιολογική απώλεια οστού μετά την επούλωση.
Περιεμφυτευματική Βλεννογονίτιδα
Αντιστρεπτή φλεγμονή των ιστών γύρω από το εμφύτευμα με αιμορραγία και οίδημα, χωρίς απώλεια οστού. Προκαλείται κυρίως από μικροβιακή πλάκα.
Περιεμφυτευματίτιδα
Μη αναστρέψιμη φλεγμονή με απώλεια οστού γύρω από το εμφύτευμα. Συνδέεται με ανεπαρκή υγιεινή, κάπνισμα και ιστορικό περιοδοντίτιδας. Μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια του εμφυτεύματος αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα.
Απώλειες Ιστών γύρω από Εμφυτεύματα
Μετά από εξαγωγή δοντιού, μπορεί να παρουσιαστεί φυσιολογική ή αυξημένη απώλεια οστού/ούλων. Σε αυτές τις περιπτώσεις συχνά απαιτείται οστικό ή μαλακό μόσχευμα για αισθητική και λειτουργική αποκατάσταση.
Συστηματικές Παθήσεις
Η νέα ταξινόμηση περιλαμβάνει παθήσεις όπως το σύνδρομο Papillon-Lefèvre, νεοπλασίες ή ο διαβήτης που επηρεάζουν την υγεία των ούλων. Οι ασθενείς με ανεξέλεγκτο διαβήτη έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης και ταχύτερης εξέλιξης περιοδοντίτιδας.
Ανατομικές και Αποκτηθείσες Ανωμαλίες
Μουκοουλικές Καταστάσεις
Η υποχώρηση των ούλων ταξινομείται πλέον με βάση την απώλεια πρόσφυσης, το φαινότυπο των ούλων και την έκθεση της ρίζας. Ο όρος “biotype” αντικαταστάθηκε από “phenotype”.
Τραυματικές Δυνάμεις Σύγκλεισης
Ορίζονται ως “τραυματική σύγκλειση” και αφορούν δυνάμεις που υπερβαίνουν την αντοχή των δοντιών και του περιοδοντίου, χωρίς να προκαλούν από μόνες τους απώλεια οστού.
Παράγοντες από Προσθετικές Εργασίες
Η λανθασμένη σχεδίαση στεφανών και γεφυρών μπορεί να προκαλέσει φλεγμονές και υποχώρηση ούλων. Ο όρος “βιολογικό εύρος” αντικαταστάθηκε από “υπερκρυσταλλικοί προσκολλημένοι ιστοί”.
Συμπέρασμα:
Η ταξινόμηση του 2018 αλλάζει ριζικά την κατανόηση των νόσων των ούλων και των εμφυτευμάτων. Επιτρέπει εξατομικευμένη διάγνωση, πρόληψη και θεραπεία, προσφέροντας καλύτερα και πιο σταθερά αποτελέσματα για τον ασθενή.
